Ratatat

Hallo lieve mensheid,

Deze post is voor alle lezers die Delicate Steve helemaal geweldig vinden; het doet er namelijk best wel aan denken.

Ken je Delicate Steve nog niet, dan raad ik je aan die post ook eens te bekijken- ik ga namelijk wat vergelijkingen maken tussen de twee bandjes.

Genoeg gezever, het is tijd om over te gaan tot de orde van de dag. Vandaag on display..

Ratatat!

Ratatat is een duo uit NYC dat elektronische muziek maakt- en dan doel ik niet op de gemiddelde elektronische muziek waarbij er zo veel mogelijk piepjes en laser-soundeffects in een nummer gepompt worden; dan doel ik op een creatief, inspirerend genre. Een genre dat misschien het beste te beschrijven is als  Dance Punk of Electronic Rock. 

Het tweetal bestaat uit Evan Mast (bass en synth) en Mike Strout (gitaar). Evan is een redelijk minimalistische muzikant; hij inspireert veel van zijn beats op everyday soundsamples. Mike is precies het tegenovergestelde, hij houd van frisse, atmosferische gitaarpartijen. Deze uiteenlopende speelstijlen samen, zorgen voor de kracht van Ratatat- een dansbare beat met een gitaarpartij die zo heerlijk is, dat je er van op je onderlip bijt. 

De muziek doet me denken aan een dikkere, vollere versie van Delicate Steve's. Het is iets kinderlijker, bij Delicate Steve hoor je complexere riffjes, Ratatat is iets simplistischer, zoals ik al eerder noemde. De twee bandjes delen een prachtige atmosfeer; geen ruis, pure sereniteit. Prachtig!

Ik kan eigenlijk nog wel twintig andere verschillen en vergelijkingen geven, maar jullie komen hier voor de muziek, dat krijgen jullie dus ook! Hier is.. Ratatat!

Leuk hè, lezen?

http://www.kindamuzik.net/recensie/ratatat/lp3

http://www.muziek.nl/page/artiestendetail/69644/Ratatat/recensie/nl/14105/RATATAT%20-%20LP3

http://3voor12.vpro.nl/artiesten/artiest/43560572

All on Black

Hallo dames,

Het is al WEER een tijdje geweest dat ik tijd heb gehad om te bloggen, het komt vast door alle mist. Enfin, het bandje van vandaag gaf een sound die ik niet verwachtte; zien jullie dat verschrikkelijk knappe meisje op de voorkant van het album? Ja, die zien jullie.. Ze zit niet in de band, het verbaasde me in eerste instantie dus ook een beetje dat de vocals door een man werden verzorgt.

Voor de verandering is er weer eens een bandje van de 3VOOR12 Luisterpaal on display.

All on Black!

Een veelbelovende rockband van Nederlandse bodem, tijden geleden dat ik er eentje in dit genre gehoord heb. Het veelbelovende komt misschien door de het oude geluid, waarin de oude punkroots terug te vinden zijn- Hoewel de kracht van de band toch echt in het frisse, energieke gitaarspel zit, gecombineerd met de strakke ritmes en melodieuze vocals.

Prak dat samen en je krijgt een band die doet denken aan Jimmy Eat World, The Gaslight Anthem, Interpol- en zelfs nog wel wat weg heeft van de Foo Fighters. Kortom: Een harde, good ol' fashioned rockband.

Met een kleine 100 gigs in de zak en het eerste full-length album, "Weightless", in de schappen, is All on Black klaar voor haar eerste grote, Europese tour, waarmee ze de harten van nóg meer rock-fans willen veroveren. Na de geslaagde release van hun album zit dat wel snor!

Hier is.. All on Black!

ATTENTION, RECENCION.
http://www.allonblack.nl/review

http://www.musicfrom.nl/magazine/recensies/25866/all-on-black-we-are-the-unfaithful.html

http://3voor12.vpro.nl/artikelen/artikel/42851115

Kill 'em Mister

Hey daar.

Het is al weer een paar dagen geleden dat ik tijd had om te bloggen. Druk-druk-druk. Niet gevreesd, de band van vandaag zal het weer allemaal goed maken.

Het is wéér een bandje van de popronde, wat een geweldig festival is het eigenlijk.

Vandaag on display..

Kill 'em Mister!

Door het nummer "Female Killer Robot" is de band bekend geworden in de Nederlandse muziekindustrie. Eén jaar later stonden ze al op de popronde, een snel-groeiende band, dus. Dat mag ook wel, als je Mathias Janmaat als gitarist hebt. (Zegt die naam je niks? Mathias is de gitarist van onder andere Dazzled Kid.)

Kill 'em Mister wordt ook nog eens versterkt door Joost de Glopper en Richard van Rooijen. Ze zijn net "Them Crooked Vultures", ze nemen gewoon een hoop goede muzikanten en gaan muziek maken, dat kan gewoon niet mis gaan.

De muziek is heerlijk om op stuk te gaan, springen, stuiteren, crowdsurfen, noem het maar op- ze vinden het ook geweldig als de zaal helemaal los gaat! Ze genieten van hun optreden, dat maakt het al meteen leuk voor de zaal; als een muzikant/band geniet van zijn/haar gig, is de sfeer zó. veel. beter.

Ik ga jullie vandaag lekker maken met maar één nummer, maar alsjeblieft.. ga naar een show, mij krijg je zeker mee! 

Hier is.. Kill 'em Mister!

 Kill 'em Mister - Female Killer Robot by Kill 'em Mister 

En natuurlijk nog wat killing recensies:

http://3voor12.vpro.nl/artikelen/artikel/44990475

http://www.haarlemmarketing.nl/uitagenda/muziek/popronde_afterparty_kill_em_mister_d.html?page=6

http://www.dichtbij.nl/deventer-salland/uitgaan/artikel/2281833/hollandse-nieuwe-kill-em-mister-van-romantische-escapade-tot-serieus-studioproject.aspx

The Dirty Denims

Ja, jij! Hey!

Het is vandaag een speciale datum, volgens veel mensen. I couldn't care less, eigenlijk, maar goed. Hoe dan ook is het voor mij genoeg reden voor een feestje. En wat is er op een feestje nou lekkerder dan pakkende, vieze, cheap-ass rock-'n-roll?

De band van vandaag is, net zoals de vorige, een band van de PopRonde in Venlo. Ze waren al genoemd in De Vijf en nu worden ze nog meer in het licht gezet!

Today, this day, friday, elf novemberay, on display..

The Dirty Denims!

Good old-fashioned rock-'n-roll met een hoog mee-schreeuw gehalte, door teksten zoals "Hit me with your best shot!" en "Hey baby, I know you wanna. Baby, baby, we could ride tonight.". Vaak ook nog eens gevolgd door een gitaarsolo waar je u tegen zegt. De Double D's hebben een heerlijke band-setup; twee jongens en twee chicks- en niet zomaar de gemiddelde schoolmeisjes, moordwijven met een grote bek, zoals we ze graag zien in deze scene.

The Dirty Denims is een bandje waarvan je waarschijnlijk niet verwacht dat ze akoestische versies hebben, toen ik het zag had ik er in eerste instantie mijn twijfels bij, maar die waren me snel al weer ontnomen; ook unplugged weet de band het nummer om te toveren tot een prachtig nummer, waar de warmte van de akoestische gitaar heel goed tot zijn recht komt. Samengevat zijn de Denims een muzikaal verantwoord bandje dat heerlijke muziek maakt, je kan er op springen, je kan er op zingen, je kan er alles mee!

Maak je borst maar nat en je broek maar vies, want hier zijn.. The Dirty Denims!

Rock-'n-recensies:
http://3voor12.vpro.nl/artiesten/artiest/42792146
http://www.livexs.nl/2010/15541/cd-recensies/the-dirty-denims-going-out/
http://rock-metal-punk.org/zine/review.php?id=338

Los Jalapeños

¡Ai Caramba!


Na Boots Electric is het wel weer eens tijd voor een serieuzer bandje, en wat voor een!
Ik leerde ze kennen op de Popronde in Venlo, waar ik rond liep met een noteblock, als een échte schrijver. "Ja!" was de enige aantekening die ik had gemaakt. Ik wou niet schrijven, ik wou springen!

Hoy en la pantalla.. (Vandaag on display..)

Los Jalapeños!

Hard, ruig, vies, power, noem het maar op, Los Jalapeños heeft het allemaal. Ze zijn dan ook niet voor niets de beste Garage/Blues/Rock-'n-Roll band die ik in tijden gehoord heb; de drums zijn strak, de baslijntjes zijn punchy, de gitaar is rauw én scherp. Niet alleen de combinatie van sounds is geweldig, de melodie is ook nog eens héérlijk upbeat. Echt, om je vingers bij af te likken; je kan er gewoonweg niet stil van blijven zitten.

Het verbaasd me dat deze band nog zo onbekend is, het Haagse drietal maakt gewoon muziek naar mijn hart. Nadat ik ze heb horen spelen wou ik niks anders dan ze booken voor Asterpop. Ik heb ook meteen contact met ze gelegd. Ik ga alles in mijn macht doen om ze gebooked te krijgen- niet alleen voor het optreden, maar ook zodat mijn voorspelling uit komt: "Los Jalapeños is dé festivalmuziek van volgend jaar.".

Dit keer zijn het geen clips, omdat die er helaas nog niet zijn. Maakt niet uit, luister maar gewoon. Hier is.. Los Jalapeños!

 Los Jalapeños by MusicOnDisplay

Boots Electric

Yeehaw!

Een pornosnor, rockstarposes, gekke dansjes en net zo'n gekke pakjes, dat is wat je van deze hyperactieve, bijtende hond van de rock-'n-roll kan verwachten.

Jesse Hughes, misschien beter bekend als frontman van de Eagles of Death Metal, waar hij zich al een imago heeft aangemeten die net zo uniek als gestoord is. Een artiest die je het best met een snufje zout mag nemen, dus.
Vandaag on display..
(Én te zien in "De 5 ...", de blog van een vriend- die zeker het lezen waard is!)

Boots Electric!

Jesse Hughes is een man met veel bijnamen; The Devil, Fabulous Weapon en Boots Electric zijn hier enkelen van. Boots is het pseudoniem waar hij zijn eerste soloproject mee gestart is. Een solocarrière waar we nota bene elektronische muziek van mochten verwachten. "Jesse en elektronische muziek?" Er verscheen spontaan een lach op mijn gezicht. De eerste single van het album, waar Brody Dalle (Bekend van Spinnerette en The Distillers) de vocals verzorgt, legt de toon van het album. Disco à-la-Hughes, met veel synths en een drumcomputer. De eerste indruk was me een beetje te elektronisch, niet wat je verwacht van de Eagles of Death Metal frontman, in ieder geval. Gelukkig blijft de onvervalste rock-'n-roll over het hele album goed terug te horen, en dat hebben we graag!

Let ook eens op de clips, de clips zijn geweldig, je gaat zeker weten stuk van het lachen. Jesse zal vast en zeker jullie maandag weer goed maken, neem hem niet te serieus en je geniet er van- Hier is.. Boots Electric!

Hier nog wat electrifying recensies:

http://www.festivalinfo.nl/recensie/4886/Honkey_Kong/Boots_Electric/

http://3voor12.vpro.nl/artiesten/artiest/45133758

http://www.metacritic.com/music/honkey-kong

Spectrals

Well, good day there!

Heckmondwike, een klein plaatsje in Engeland dat jullie waarschijnlijk niet kennen. Niet getreurd, de meeste Britten kennen het niet eens, toch komt de muzikant van vandaag er vandaan.

De vriendelijke ginger waar ik het over heb is Louis Oliver Jones. Samen met zijn drummende broer, Will Jones, laat hij ons een redelijk Amerikaanse doo-wop/garage horen.

Het was al te horen bij de 3VOOR12 Luisterpaal, nu is hij on display..

Spectrals!

Je kan aan Louis' accent meteen al horen dat hij uit het noorden van Engeland komt- als hij iets meer gruis in zijn stem had, zou hij zo door kunnen gaan voor Alex Turner, de zanger van onder andere de Arctic Monkeys. Spectrals is toevallig ook te beschrijven met één van Turner's bands, The Last Shadow Puppets. Spectrals kun je namelijk het beste zien als de band die The Last Shadow Puppets zou zijn geweest als ze meer door The Shangri-las waren beïnvloed; Spectrals heeft een iets rustiger en dikker geluid, het klinkt net iets minder country-side dan de Puppets.

De Britten waren al op tournee voordat hun eerste album, Bad Penny, uit kwam- het album is ondertussen wel in de schappen te vinden en binnenkort te koop als digitale download, als ik de site van de platenmaatschappij mag geloven- ze spelen binnenkort in Amsterdam, bij het London Calling-evenement. Als je er bij wil zijn moet je snel zijn, want de kaarten zijn bijna uitverkocht!

Niet de makkelijkste band om te beschrijven, maar ik weet zeker dat jullie me begrijpen als je het hoort- Hier is.. Spectrals!

Wil je een breder spectrum van Spectrals?
http://pitchfork.com/artists/28204-spectrals/

http://www.bbc.co.uk/music/reviews/dcm5

http://www.nme.com/reviews/spectrals/12377

Youth Lagoon

¡Hola compadres!

Uit mijn poll op Facebook werd het al tot de ideale vakantiebestemming gekozen, en niets is minder waar, want Youth Lagoon neemt je mee op een dromerige, rustgevende reis, vol pieken en dalen.

Hij heeft pas zijn eerste grote tour door Amerika afgerond en zijn debuutalbum The Year of Hibernation ligt al in de winkel, maar voor het eerst in zijn leven is hij on display in mijn blog..

Youth Lagoon!

De 22 jaar oude Trevor Powers is het brein achter Youth Lagoon, het is in eerste instantie ook een soloproject. Hij wou delen wat hij op zijn hart had, hij besloot zijn dream pop-versies van zijn dagboek te maken- je zult wel begrijpen dat er veel emotie in zijn muziek terug te vinden is. Dat merk je maar al te goed; zo heeft hij het nummer 17 waarin de tekst "Don't stop imagining- the day that you do, is the day that you die." een grote rol speelt- als je er naar luistert, en ik bedoel niet horen, ik bedoel écht luisteren, voel je Trevor's emotie toen hij het schreef. 

Youth Lagoon is nog jong, maar zijn begrip van melodie is zijn tijd al ver vooruit; de nummers zijn zo tijd- en moeiteloos geschreven, alsof ze altijd al hebben bestaan. Tegelijkertijd draagt het een verfrissende en opwindende nieuwheid met zich mee.

Ga er voor zitten en laat je dragen door deze heerlijke muziek, hier is.. Youth Lagoon!

Als je nog niet in hogere sferen bent van Youth Lagoon:
http://kickingthehabit.nl/2011-08-01/hear-hear-youth-lagoon

http://pitchfork.com/forkcast/15744-july/

http://3voor12.vpro.nl/speler/luisterpaal/45226658#luisterpaal.45226658