Een vriendin van me, Renée Thierij (verantwoordelijk voor mijn post over Ratatat) , kwam heel enthousiast naar me toe met dit bandje, ze dacht dat het misschien wel leuk was voor mijn blog. Ik vond het geweldig dat er mensen naar me toe komen met nieuwe bandjes, dus ik zette meteen een Spotify playlist van ze op. Wauw!
Het eerste wat me op viel was de geweldige albumcover, het heeft iets unieks. Ik kan niet uitleggen wát dat precies is, maar ik vind het geweldig.
Lampion of geen lampion, ze staan on display..
Broken Bells!
Neem een indie-gitarist en een kick-ass producer, stop ze samen in een band en roer het twee minuten goed door. Veel meer is er niet nodig om een geweldig two-man-band neer te zetten. Dat dachten producer Danger Mouse (Gorillaz, The Black Keys, Jack White) en James Mercer (The Shins) ook. De twee ontmoetten elkaar in 2004 op het Roskilde Festival in Denemarken, waar ze erachter kwamen dat ze fans van elkaars werk zijn. Het heeft daarna nog vier jaar geduurd voordat Broken Bells was ontstaan.
De muziek is het beste te beschrijven melodieus, maar toch experimenteel. Dit hoor je al meteen terug bij de intro van het eerste nummer op het album, The High Road, welke ook als single uit is gebracht. Het nummer geeft heel erg de sfeer van het album weer; een beetje dromerig, iets unieks en iets heel eigen. Je hóórt gewoon de gitarist's indie-mentaliteit en Mouse's laid-back persoonlijkheid terug in de muziek, iets wat ik nog nooit zó erg heb teruggehoord. Luister het maar, je begrijpt wat ik bedoel.
Muziek met persoonlijkheid, hier is.. Broken Bells!
Ook al een leuke band! ;) Wist helemaal niet dat danger mouse ook dit project had!
BeantwoordenVerwijderenDanger Mouse heeft miljoenen projecten, op zich. Haha. (:
BeantwoordenVerwijderen